لبخند میزنم

چشمانم را می بندم  و به کارم ادامه می دهم

عزیزم بار ها خواسته ام از عمق چشمانم بخوانی که لبخندم برای این است که می خواهم هنوز احساس کنم که تو صادق ترین فرد روی زمینی
و احساس پیروزی ات را از تو نگیرم
آه عشق من، من بارها در شادی پیروزی تو و غم اینکه تو هیچ وقت نشنیدی صدای ترک خوردن قلبم را هنگامی که به من دروغ می گویی، شکسته ام
عزیزم، با تمام وجودم می خواهم تا ابد به تو لبخند بزنم و احساس کنم که تو صادق ترین فرد روی زمینی
اما واقعا نمیدانم گارانتی قلبم تا کی اعتبار دارد!!

زیر باران بیا قدم بزنیم
حرف نشنیده ای به هم بزنیم
نو بگوییم و نو بیندیشیم
عادت کهنه را به هم بزنیم
و ز باران کمی بیاموزیم
 که بباریم و حرف کم بزنیم
کم بباریم اگر ، ولی همه جا
عالمی را به چهره نم بزنیم
چتر را تا کنیم و خیس شویم
لحظه ای پشت پا به غم بزنیم
سخن از عشق خود به خود زیباست
سخن عاشقانه ای به هم بزنیم
قلم زندگی به دست دل است
زندگی را بیا رقم بزنیم
" سالکم" قطره ها در انتظار تو اند
زیر باران بیا قدم بزنیم

چند ساله هستم؟
شناسنامه ام ميگويد 18 سال و 3 ماه و 16 روز در دنيا بوده ام
اما روز ها يی که زندگی کرده ام بيش از اين است
روحم پير است و شايد خيلی جوان
به قدر زندگی تمام دنيا
به اندازه غم قلب زمين
به اندازه بار تمام عالم    

                            -  روح من پير است
و به اندازه جوانه زدن دوباره درختان
و به اندازه شوق يک عيد     

                                   لمس يک باد    
                                                        جوان است

آينه ميگويد :"بزرگ شده اي"   اما قلبم هنوز کودک است
قلبم به اندازه لذت خاک بازی کودک است
جسمم جوان است   اما حوصله ام بسی پير  
                              پير تراز دست فروش سر خيابان
            پير تر از مادرم
آرزو هايم مريض شده اند
             آرزو هايم به قدر نا اميدی 
                           به اندازه ی فراموشی دورند
و به اندازه ی بادبادک سبک
غم هايم مثل يک دوست آشنا
به اندازه ی شب ها ی تنهايی ام
                                       -دراز اند
عادتم شده اند  
                  مثل تکه سنگ جا منده زير پوستم  
                                                        هميشه آنجايند
شادی هايم چه غريب         چه زيبا
مثل خواب سحر ،شيرين 
                            -ولی زود گزرند
من پرم از فراز پرم از نشيب
پيچيده ام
                  -چون ساده ام
به دوش زمان سنگينم
                              -چون سبک بالم
من پرم از شادی های نا يافته  و غم های سکنی گزيده
و شايد تشنه يک جرعه خوابم
      و شايد يک سبد آرزوی تازه
                                    
                                     -نميدانم شايد همين نزديکی پيدايشان کنم